Suskunluğumun ardındaki gözyaşlarımı kendimden bile gizlemeye calısıyorum...
güçlü olmaya ayakta durmaya çabalıyorum..
ve Allahında yardımıyla başarabiliyorum...
annemin hastalığıyla mücadelemize devam ediyoruz...
her yeni bir olumsuzlukta basaracagımıza dahada inanarak erteliyorum yüreğime saplanan acıları...
hastaneler doktorlar derken farklı bir hayata alısmıslığımı göz ardı edemiyorum..
hep bareber bir aile oluyoruz destek oluyoruz teselli ediyoruz kanayan yaralarımızı
yıkılıyoruz zaman zaman... korku boğazımıza kadar taşıyor ama dayanabiliyoruz..

ama en acısıda arkadslarım....
hani 'Düşenin dostu olmaz derler.' atasözünü alasıyla yaşıyorum....

yeni yıl gelmiş gelecekmiş buyursun gelsin..
ama şifa getirsin bize,sağlık huzur.mutluluk.para,hakkımızda hayırlısı ne ise onu getirsin....